Als je een nieuwe Mac koopt, dan is OSX altijd volledig geïnstalleerd. Na het opstarten krijg je de intro, registratiescherm, enz. en je kan direct aan de slag.
Ikzelf begin altijd met de harde schijf opnieuw te partitioneren en opnieuw te formatteren. Hierbij voorzie ik minstens 2 partities, één voor OS X, één voor data en eventueel nog één voor Boot Camp.
De reden zit vooral in de “Data” partitie. Daar plaats ik al mijn eigen bestanden. Ik maak er ook mappen aan voor mijn iTunes en iPhoto bibliotheken. De voordelen die ik daarin zie zijn de volgende.
- In de “Documenten” map onder mijn eigen user account komen allerlei “ongevraagde” bestanden en mappen terecht. Verschillende softwareproducenten gebruiken deze map om eigen folders aan te maken, configuratiebestanden te plaatsen, enz. Als je daartussen je eigen bestanden plaatst, dan wordt het een rommelhoopje waartussen je je eigen bestanden steeds opnieuw moet gaan zoeken.
- Het is op de data schijf ook gemakkelijker om de rechten te beheren. Ik maak op iedere Mac steeds enkele groepen aan die verschillende rechten krijgen op verschillende folders. Sommige mogen lezen en schrijven, andere enkel lezen. Op deze manier kan ik er voor zorgen dat iedereen de juiste rechten heeft op gedeelde informatie. De rechten op de user en shared folders op het OSX volume laat ik staan zoals ze door Apple gezet worden.
- Ik plaats ook mijn iTunes en iPhoto bibliotheken daar zodat ze gemakkelijk met verschillende personen samen gebruikt kunnen worden. Ook hier kan ik dan weer met de rechten gaan spelen.
Het enige nadeel dat ik er mee ondervonden heb is dat Time Machine de rechten van het data volume niet goed mee neemt in de backups. Nadat ik de harde schijf van een iMac moest laten vervangen en de gegevens met behulp van Time Machine liet terugplaatsen, stonden op het systeem volume de rechten netjes terug, maar op het data volume moest ik ze zelf opnieuw instellen.